Ik heb mijn man in de zomer van 2005 ontmoet. We gingen ongeveer drie maanden met elkaar toen hij op een avond zei: 'Ik houd van je en zou graag met je willen trouwen'. Ik kon bijna niet geloven dat hij dat zei (ik liep namelijk met precies dezelfde gedachten rond), maar mijn volgende gedachte was: 'was dit een aanzoek?' Maar hij ging verder. Hij zei 'Ik zou graag met je willen trouwen, maar ik wil mijn relatie wel op een speciale manier invullen. Ik wil graag dat je de website van de huiselijke discipline bekijkt en de artikelen leest, om me vervolgens over twee weken je antwoord te laten weten'. Ik had geen idee waar hij het over had of waar dit naar toe zou leiden.

Zodra ik thuis was, zocht ik natuurlijk onmiddellijk de website op. Ik was, om het maar eens zachtjes uit te drukken, stomverbaasd! Natuurlijk wist ik dat hij heel zelfbewust was en behoorlijk assertief, dit was een kantje van hem waarvan ik vanaf het begin gecharmeerd geweest was - maar dit was iets waar ik in mijn stoutste dromen niet aan gedacht had. Ik begon alle artikelen te lezen. Ik moet toegeven dat ik af en toe opgewonden raakte van wat ik las, maar ik was vooral geïntrigeerd. Ik probeerde me deze levensstijl voor te stellen en wat het voor ons zou betekenen. Na dat ik één en ander goed door me heen had laten gaan, zei ik hem aan het eind van de twee weken, 'ja'. Hij was verguld.

We besloten in december te trouwen. Dit gebeurde uiteindelijk op de 16e. De 17e gingen we op huwelijksreis. Toen we eenmaal op weg waren vroeg ik hem zenuwachtig wanneer het allemaal zou beginnen. We zouden op kerstavond terugkomen en zouden de dag erna naar de familie gaan en dus liet hij me weten dat ik op kerstavond mijn introductie zou krijgen. Ik was nerveus bij de gedachte. Het heeft me onze hele huwelijksreis bezig gehouden, ook al hebben we het er niet meer rechtstreeks over gehad.

We arriveerden dus op kerstavond bij zijn huis (mijn familie had mijn spullen er tijdens onze afwezigheid heengebracht). We gingen de volgende dag op familiebezoek om 's avonds om een uur of zes weer thuis te arriveren. Ik voelde me bijna wezenloos van de spanningen. Maar hij maakte een drankje voor ons klaar en we keken nog een poos naar de televisie tot hij zei dat de tijd gekomen was. Mijn hart sloeg bijna op hol. Hij zei me naar de slaapkamer te gaan, mijn kleren uit te doen en op hem te wachten. Ik deed wat hij van me vroeg. Toen hij een paar minuten later binnenkwam voelde ik me kwetsbaar. Ik stond helemaal naakt terwijl hij al zijn kleren aanhad. Ik probeerde mijn naaktheid een beetje te bedekken, maar hij zei me dat als we rustig stonden te praten hij mijn armen ontspannen langs mijn lichaam wilde. Hij zei dat hij me zou uitleggen hoe alles in zijn werk zou gaan en dat ik goed moest opletten want als ik iets zou vergeten dan zou ik tegen een pak slaag voor straf aanlopen.

Hij keek naar de grond en zei me dat ik mijn kleren moest oppakken - vanaf nu moeten ze altijd netjes opgevouwen worden. Ik moet voortaan mijn kleren uitdoen en vervolgens nog even naar de wc gaan als dat nodig is, maar dat ik twee minuten tijd heb om helemaal klaar te zijn voor hem. Toen liep hij naar het dressoir en opende een lade. Hij zei, 'zie je al deze dingen in de la?' Ik zei nerveus dat ik het gezien had. Hij keek me even streng aan en zei dat hij wilde dat ik netjes met twee woorden zou spreken als we in deze kamer zouden zijn omdat ik gestraft moest worden en of ik dat begrepen had. 'Ja Peter', zei ik. 'Goed zo', zei hij. Vervolgens haal je alle spullen uit de la om ze op het bed neer te leggen. Hij pakte de haarborstel en een leren riem om ze naast elkaar op het bed nee te leggen. Vervolgens haalde hij de mattenklopper en een paddle met gaten erin te voorschijn en legde ze op het bed, net als een grote houten spatel. De aanblik van al deze dingen maakte me een beetje week in de knieën. Hij zei dat ik wanneer ik daar klaar mee zou zijn ik in de hoek moest gaan staan, met mijn handen in mijn nek gevouwen of achter mijn rug. Maar nooit ter hoogte van mijn billen.

Hij zei me dat ik dan nu in de hoek mocht gaan staan. Hij zou zo terug zijn. Vervolgens verliet hij de kamer.

Het zal niet veel langer dan vijf minuten geduurd hebben voor hij terug was, maar het leek wel een eeuwigheid. Dit gevoel werd veroorzaakt door de gespannen afwachting, de niet alledaagse houding waarin ik stond en de kwetsbaarheid van het naakt zijn. Hij vertelde me dat hij me de eerste keren alleen maar met de hand een pak op mijn blote bips zou geven, totdat mijn billen eraan gewend zouden zijn, dat er af toe op geslagen werd.

Hij zei me dat ik vanaf nu twee keer in de week periodieke billenkoek zou krijgen, maar dat als mijn periodieke billenkoek verhouding beneden de 90% zou duiken (hetgeen bij één pak slaag voor straf in de maand al het geval zou zijn!), hij de periodieke billenkoek op zou voeren tot drie keer in de week of nog vaker. Maar voorlopig zou het zich beperken tot de woensdag en de zondag.

Hij zei me ook dat ik niet mocht praten als we hiermee bezig waren - behalve als me iets gevraagd werd, dan werd er onmiddellijk antwoord verwacht. Hij zei dat als de sessie eenmaal voorbij was, ik hem moest bedanken. Verder liet hij me weten dat hij 'in de hoek staan' zou betrekken evenals het gebruik van verschillende posities en instrumenten.

Nadat hij uitgesproken was liet hij me bij zich komen en legde me over zijn knie. Mijn hart bonsde zo hard dat ik het in mijn hoofd kon voelen. Hij vroeg me of ik alle artikelen op de site gelezen had en of ik begrepen had wat er zou gebeuren als ik tegen zou werken als ik gestraft werd. Ik zei, 'ja Peter'. Hij zei, 'goed zo, meisje'. En toen begon hij.

Hij sloeg in het begin niet al te hard en ook niet al te snel achter elkaar. En toch deed het zeer. Het duurde dan ook niet lang of ik begon me te verzetten. Hij pakte mijn polsen steviger beet en zette zijn been nog vaster over mijn benen en begon me vervolgens sneller en harder te slaan. Ik begon te huilen en hem te smeken op te houden - hetgeen natuurlijke tegen de regels was. Hij stopte even om me te laten weten dat omdat het de eerste keer was dat hij me strafte, hij me nog een kans zou geven, maar als ik nog één keer wat zou zeggen, hij me vijf minuten na mijn introductie pak slaag een pak op mijn bips voor straf zou geven. Het was heel moeilijk, maar het lukte me uiteindelijk om de rest van het pak slaag in ontvangst te nemen zonder wat te zeggen. Ik huilde alleen maar (het was snikken eigenlijk).

Hij ging nog een minuut of vier, vijf door -- hetgeen voor jullie niet al te lang mag lijken, maar voor mij leek het heel erg lang. Hij zei me vervolgens dat het erop zat en trok me overeind om me vervolgens stevig tegen zich aan te trekken, totdat ik enigszins gekalmeerd was. Toen duwde hij me een stukje van zich af en realiseerde ik me dat het tijd was om hem te bedanken. Door mijn tranen heen liet ik hem weten dat ik wist dat hij dit voor mijn eigen bestwil deed en dat ik hem hiervoor dankbaar was, en dat ik er spijt van had dat ik toch begon te praten toen hij me strafte en dat ik blij was dat hij me een nieuwe kans gegeven had.

Het is inmiddels iets langer dan een week geleden nu en ongelukkigerwijs, is mijn schema voor periodieke billenkoek inmiddels verhoogd. Ik heb al drie keer voor straf een pak op mijn billen gehad. Ik heb dus zo ongeveer iedere dag op mijn bips gehad. Hij vertelde me dat het waarschijnlijk niet erg ongebruikelijk is voor mensen die nog maar net met deze levensstijl experimenteren, omdat een vrouw al de dingen die van haar verwacht wordt, moet leren en dat ze gestraft wordt voor de keren dat ze zich niet weet te gedragen.

Ik ben me ervan bewust dat ik de komende tijd nog het nodige moet leren maar dat ik tevens heel dankbaar ben voor de liefde en de liefdevolle discipline die hij me geeft. Ik kijk er dan ook naar uit dat ik de beste mens, vrouw (en op een dag moeder) te zijn, die je je maar kunt voorstellen.

Ik voel me als mens erg compleet en voel ontzettend veel respect en bewondering voor mijn heer des huizes. Het is een heel intiem gebeuren als je van je echtgenoot een pak op je blote bips krijgt, zeker als dit de man is waar je veel van houdt. Ik ben blij dat ik hem ontmoet heb en we deze levensstijl hebben ontdekt.

En voor hen die zich afvragen (zoals ik ook deed) of je er ook een 'normaal' leven met je partner op na kunt houden, het antwoord hierop luidt 'ja!'

We lachen heel wat af, klooien wat om, maken lange wandelingen, gaan naar de bioscoop, we hebben vrienden, gaan klaverjassen, enzovoort, maar ik ken mijn plaats en ik leer hoe ik me het beste kan gedragen om hem te behagen. Het voelt allemaal heel goed.