Hoe ik mijn vanilla partner overgehaald heb.
door Jeanette.

Om te beginnen iets over onze achtergrond. Mijn partner en ik zijn al bijna 24 jaar bij elkaar. Toen we elkaar leerden kennen was mijn verlangen naar billenkoek nog sluimerend en dit is zo gebleven tot na de geboorte van mijn dochter. Mijn verlangen naar billenkoek kwam pas terug tot ik halverwege de dertig was en het internet ontdekte (begin 2000). Ik wist dus van meet af aan dat ik te maken had met een vanilla (geen spanko) partner en wist dat het wel eens niets zou kunnen worden. Hij heeft van nature geen belangstelling voor deze materie.

In het begin trok een pak op mijn blote billen met zowel als strafmaatregel, maar ook als seksueel getint spel. In mijn enthousiasme ging ik nogal eens de mist in: ik gaf hem niet de tijd om zijn gedachten op een rijtje te krijgen, ik zette hem onder druk, was onduidelijk over wat ik nu precies wilde, enzovoort. Hij reageerde door grapjes te maken over mijn verlangen. We probeerden het pak slaag voor straf in te voeren, maar dit werd een hopeloze mislukking, omdat we helemaal geen plan hadden en geen idee hadden waar we naar toe wilden. Hierdoor had hij wel twee jaar lang zijn buik meer dan vol van billenkoek. Hij wou me helemaal geen pak slaag meer geven, zelfs niet als voorspel.

Dus probeerde ik mijn behoefte weg te drukken. Ik probeerde het los te laten. Dit lukte me gedeeltelijk ook wel. Maar er werd niet alleen tegemoet gekomen aan mijn behoefte aan een pak op mijn bips, maar ontbrak ook aan discipline in mijn leven. Ik had een stressvolle, drukke baan en was reactie hierop niet altijd de meest aardige persoon. We waren veel aan het bekvechten. Vervolgens kregen we een hele stressvolle periode, we verloren een aantal dierbaren en dachten even dat hij aan kanker zou lijden. Door de confrontatie met deze kant van leven, veranderde er iets bij mij. Ik moest weliswaar blijven werken, maar ik begon me wel te beseffen dat mijn gezin het belangrijkste was in mijn leven.

Ik vond het tijd voor een verandering. Ik besloot hem voortaan onvoorwaardelijk lief te hebben, wat er ook zou gebeuren. Het was niet een makkelijke opgave en ik liet er nog wel eens een steekje in vallen. Maar ik deed wel mijn uiterste best. En naarmate de tijd verstreek ging het me steeds beter af. Ik boekte vooruitgang door bijvoorbeeld af en toe zijn favoriete maaltje te bereiden en hem niet teveel op zijn huid te springen als hij eens vergat de tafel af te ruimen. Ik probeerde niet boos terug te reageren als hij eens tegen me uitviel. En toen ik probeerde mijn kritische-ik wat meer naar de achtergrond te verplaatsen en mijn liefde meer te etaleren, begon hij het op te pakken. Zaken verbeterden. En hoewel hij me nu voor een vrijpartij wel eens een pak mijn billen wilde geven als ik daarom vroeg, wilde ik geen herhaling van het straf fiasco van eerder. Maar ik had de discipline wel nodig.

In een jaar met vele veranderingen, waarin we ons boeltje hebben opgepakt en honderd kilometer verderop zijn gaan wonen, weg van de plaats waar we twintig jaar gewoond hadden, was ik afgelopen herfst eindelijk zover dat ik het onderwerp 'straf' weer op de agenda plaatste. Ik had op verschillende websites op internet gelezen over huiselijke discipline (HD) en dacht dat dit wel eens iets voor ons zou kunnen zijn. Ik ben op verschillende forums gaan lezen. Vorig najaar ben ik op advies van één van de vrouwen daar naar hem toe gegaan en heb gezegd, 'Ik heb een flink pak op mijn blote bips nodig omdat ik 'sus en zo' gedaan heb. Ik heb daar veel spijt van. Als je me flink pak slaag geeft, voel ik dat je van me houdt en voor me zorgt'. Ik probeerde aan te geven dat een pak op mijn billen goed voor me zou zijn, en gaf hem de mattenklopper.

Tot mijn verbazing lachte hij me niet uit en maakte hij er geen grapjes over. In plaats daarvan keek hij me aan, en zei: 'dat is goed' en gaf me een pak op mijn billen. Toen hij me op een gegeven moment vroeg wanneer hij moest stoppen, zei ik, 'jij bepaalt wanneer ik genoeg heb'. Dus liet hij de mattenklopper nog eens een keer of tien op mijn billen neerdalen (wat ik niet verwacht had) en deze keer behoorlijk hard. Ik bleef voorover gebogen staan tot hij zei dat het over was. En zo zag het eerste pak slaag voor straf er uit. Het deed echt zeer, ik was dus opgetogen. Het betekende dat hij de straf serieus nam.

Na deze overwinning heb ik lange tijd onthouden van 'sus en zo'. Ik probeerde mijn beste beentje voor te zetten en een goede liefhebbende vrouw te zijn. En hij reageerde erop! Ik moest nog steeds vragen om een pak slaag in het kader ban huiselijke discipline, maar hij reageerde er steeds bereidwilliger op en leek zelfs wel hongerig. Op een gegeven moment, zo rond Kerst, zei hij dat ik me zo goed gedroeg dat hij geen enkele reden voor een pak slaag kon bedenken. Aha, we waren dus in stadium aanbeland dat hij nadacht over redenen voor een pak op de billen. Alweer een stap in de goede richting!

Uiteindelijk durf ik wel te zeggen dat we dit succes hebben kunnen boeken, dankzij het feit dat ik hem niet onder druk gezet heb, ik heb mijn behoefte aan hem duidelijk gemaakt, ik heb me zo goed mogelijk proberen te gedragen en heb me geprobeerd aan te passen aan zijn tempo. En ik doe nog steeds mijn best om de meest liefhebbende vrouw te zijn, als maar mogelijk is. Ik liet het initiatief bij hem als bepaalde beslissingen genomen moesten worden. Ik deed veel voor hem zonder dat hij me daar om hoefde te vragen. Ik trad hem tegemoet alsof de heer des huizes (HdH) was, of hij dat nu wilde zijn of niet. Ik trad hem met respect tegemoet. Ik probeerde te handelen, zoals ik dacht dat hij zou doen. Ik deed gewoon dingen waarvan ik wist dat ik hem gelukkig maakte en die harmonie in onze relatie brachten.

Ik denk dat het succes te danken is geweest aan een prachtige spiraal van liefde: ik kreeg straf, waardoor ik me beter ging gedragen en hem met liefde en respect behandelde, vervolgens weer een straf, waardoor ik me nog beter ging gedragen. Ik weet dat het hem inmiddels opgevallen is dat ik door middel van huiselijke discipline een attenter mens en vrouw geworden ben en dat een beetje positieve bekrachtiging hem het voordeel van HD heeft laten zien. In de afgelopen twee maanden heeft hij mijn straffen actief ter hand genomen en niet zo lang geleden heb ik voor het eerst 'de blik' gezien. Ik kan niet beschrijven hoe blij ik ben dat hij me af en toe (af en toe, niet altijd) laat weten dat ik een flink pak op mijn blote bips verdiend heb om deze vervolgens ten uitvoer te brengen. (In de helft van de gevallen moet ik er nog steeds om vragen, maar dat maakt me niet zoveel uit. Hij zal nooit voor de volle 100% heer des huizes zijn, en ik heb me daar bij neer gelegd. Ik hou van hem om wie hij is).

Hij is nu zover dat hij me echt op mijn billen geeft voor straf. Jeetje, hij doet het echt! Ik denk dat zaken zich steeds meer in die richting zullen ontwikkelen. En wie weet, zullen we ooit een punt bereiken dat hij in negen van de tien gevallen het voortouw zal nemen als ik een pak op mijn billen verdiend heb. In de praktijk krijg ik momenteel nog maar voor straf op mijn bips, en dat heeft ook mijn voorkeur. We zijn in jaren niet zo gelukkig geweest!

Alles op een rijtje gezet:

* Zorg dat je zelf verandert. Dit is de eerste stap!

* Zorg dat je hem je onvoorwaardelijke liefde en respect laat blijken.

* Behandel hem als de Heer des Huizes. Geef je waar mogelijk aan hem over.

* Maak je behoefte klip en klaar duidelijk in "ik" termen niet in "jij" bewoordingen (bijvoorbeeld: "Ik heb het nodig dat je me je liefde laat voelen door me zo nodig een pak op mijn bips te geven" in plaats van "Je moet me een pak op mijn billen geven, omdat ik dat wil").

* Bedenk dat hij je gedachten niet kan lezen. Als je wilt dat hij je op je billen geeft, moet je hem dat vragen, hoe moeilijk dat ook is.

* Heb geduld en wil niet te snel wanneer jullie met HD aan de slag gaan.

* Ga niet te snel met allerlei regels aan de slag, tenzij hij dat wil (wij hebben geen regels en ik ben er ook nooit over begonnen omdat ik wist dat hem dat tegen zou staan.

* Wees bereid om te vragen om een pak op je bips, totdat hij goed in zijn rol zit.

* Heb geduld met het tempo waarmee hij het oppakt. Laat merken hoe blij en gelukkig je bent dat hij de moeite neemt met HD aan de slag gaat.

* Houd je kritiek voor je op het moment dat hij je onder handen neemt. Hier kan ik niet duidelijk genoeg over zijn. Je kunt proberen zijn techniek een beetje bij te sturen als hij echt de wanhoop nabij is, maar doe dit NIET op het moment dat hij je onder handen neemt. Heb het er tevoren of erna met hem over. Maar op het moment dat hij je op je billen geeft, is hij aan zet. Je wordt geacht voldoende vertrouwen in hem te hebben om je over te geven aan wat hij voor je in petto heeft.

* Ga nooit, maar dan ook nooit de discussie met hem aan als hij bedenkt dat je een pak op je blote billen nodig hebt en jij het hier niet mee eens bent. Het is allemaal nieuw voor hem, doe dus niets wat hem zou kunnen ontmoedigen! Als hij besluit de mattenklopper te hanteren omdat je de post niet uit de brievenbus gehaald hebt, dan is dat maar even zo. Accepteer het en geef hem de kans te experimenteren met de rol van heer des huizes. Dat wilde je toch?

* Jij hebt niet de leiding in de HD voorstelling. Die ligt bij hem. En dat is ook nodig als je HD in je leven wilt.

* Oh ja, had ik al gezegd dat je het langzaam aan moet doen en veel geduld en begrip voor hem op moet brengen?

Jullie zullen regelmatig een terugslag krijgen. Houd daar rekening mee. Mijn partner heeft me in de afgelopen met regelmaat een paar zere billen gegeven vanwege mijn rijgedrag, maar de laatste dagen houdt hij zich daar niet meer mee bezig, omdat hij iets anders gevonden heeft waar hij zich op wil focussen. Ik weet ook dat ik me even gedeisd moet houden als hij zich druk maakt over iets anders, dus ik vraag momenteel even helemaal niet om een pak slaag. Wanneer hij zijn problemen weer overwonnen heeft en meer ontspannen is, zal hij de draad wel weer oppakken, de mattenklopper ter hand nemen en zeggen dat ik mijn broek naar beneden moet doen en gebukt moet gaan staan.

Ik denk dat communicatie altijd belangrijk zal blijven, als hij het van nature niet heeft. Het is meer een ontdekkingstocht. Je zult onderweg altijd je gevoel voor humor, je geduld en je liefde nodig hebben. Ik weet, dat zelfs als we op dit nivo zullen blijven hangen, dit meer is dan ik ooit gehoopt had te zullen krijgen. Wees blij met wat je kunt bereiken, ook al is dat minder dan je in je dromen gehoopt hebt. Wees aan de andere kant voorzichtig met wat je wenst, er komt wellicht een dag dat hij je pak op bips geeft die het zitten een poosje onmogelijk maakt. Het is mij ook gebeurd!

Goed, dat was het. Ik wens je succes bij het gesprek dat je gaat voeren.